Een brok in je keel?

Als je je wel eens afvraagt hoe massagetherapie kan werken:

Op een dag zit je bijvoorbeeld met een burnout, hoofdpijn, buikpijn en RSI. Je hulpvraag aan mij: “Ik wil van mijn stijve schouders en van mijn moeheid af”. Je buikpijn wordt eerst nog verder onderzocht in het ziekenhuis.

Na een paar sessies massagetherapie kijk je terug op de eerste sessie:

 

Je lag op de massagetafel, onder grote handdoeken, rolletje onder je enkels. Door de handdoek heen maakte ik contact. Mijn handen op jouw rug. Al snel diende zich keelpijn aan. Er was nog niet gemasseerd.  Je slikt een paar keer.

Keelpijn, “een brok in de keel”,  is vaak een  direct signaal van emotie. En het kenmerkende van een emotie is, dat die eruit wil. Hij wil er uit, en hij moet er ook uit, want een emotie die tegengehouden wordt, dient zich later aan, in een ander jasje. Dat bleek ook nu het geval te zijn. In de afgelopen tijd was ook zó veel gebeurd! En steeds was je doorgegaan……na de scheiding de zorg voor je kinderen, je moeder die ziek werd en zorg nodig had; noem alle zorgtaken maar op die je op je schouders neemt.

En een tijd later was daar ineens die burnout en al die klachten. Al tijdens de eerste aanraking dienden de uitgestelde emoties zich aan. Ze verdrongen zich bijna om gezien en gehoord te worden.

 

Als je midden in de tyfoon van heftige gevoelens zit dan ben je niet blij. Dat is logisch. Maar ga eens als een ouder “naast jezelf zitten” en kijk of je kunt voelen dat het logisch is dat die emoties er zijn. “Natuurlijk! Ik zie je en ik sta achter je”. Je ‘bent’ niet je emotie, maar je kunt hem voelen en begrijpen.

“Hoe is het NU”? vraag ik vaak. In het NU is er ruimte om een emotie toe te laten, te doorvoelen en te verwerken. In het NU kun je Zijn. En in het NU kun je Rust ervaren in dat Zijn. En dan is er ruimte om te groeien.

Stapje voor stapje, tijdens de sessies massagetherapie, worden emoties gezien, geuit, gevoeld en door het lijf geïntegreerd. NU is er tijd en ruimte voor jezelf.

Je lichaam schreeuwde om aandacht. Toen het aangeraakt werd, wilden alle opgekropte gevoelens er haast in één keer uit.  En NU is er ruimte om te zijn en te groeien.

Prachtig.

Heb je lichaam lief! Het is je voertuig voor het leven en vertelt je precies waar je de bocht moet nemen, waar je moet remmen en waar je stil moet staan.

Dankjewel, lief lijf!