tussen droom en daad

Het is voor mij heel vanzelfsprekend om me te laten masseren. Ik ga regelmatig naar een massagetherapeut. Voor mij is dat zó vanzelfsprekend geworden dat ik soms lijk te vergeten dat anderen dat misschien helemaal niet zo ervaren. Dat massage wel een diepe wens is, maar nog een hele grote stap. In het contact met een nieuwe klant werd me dat ineens weer duidelijk.

“Wat brengt je hier?” is een vraag die ik vaak stel bij een eerste kennismaking. Haar reactie was: “Ongeveer drie jaar geleden merkte ik dat ik dit nodig had. En nu heb ik de eerste afspraak gemaakt”. Meteen weet ik: natuurlijk! Er was ooit een moment waarop ik zelf besloot naar een masseur te gaan. Ik had er zo’n behoefte aan! En tegelijk werd ik zó tegen gehouden door dat “iets”  in mezelf! Jaren daarna maakte ik een afspraak in een groot saunacomplex ergens ver weg. De anonimiteit zorgde ervoor dat ik durfde. Nee, toen was het echt nog niet een vanzelfsprekende stap voor mij.
Mijn nieuwe klant maakte die herinnering in me wakker.

Het is vaak een lange weg naar een eerste afspraak met een massagetherapeut. Voor mij als therapeut is het o-zo-belangrijk dat ik me daarvan bewust ben. Want een aanraking kan zó veel in beweging brengen! En we weten dat allemaal, diep van binnen, en tóch hebben we onze redenen om stil te zijn en niet die beweging te willen.
Pijnlijke ervaringen laten ons vaak bevriezen. Een deur gaat dicht. Dat is dan veilig. Maar die gesloten deuren gaan ons later beperken en dwars zitten, misschien zelfs pijn doen.
Het openen zorgt voor emotie. En emoties willen graag stromen, dat is hun karakter.

Het fijne van massagetherapie is, dat het zacht is. Zacht, en helemaal afgestemd op de persoonlijke behoefte en het unieke tempo van iedere afzonderlijke klant.
Voel jij nog een drempel? Voel maar of je verlangen al sterk genoeg is. En dan neem je de stap. De stap die kan leiden naar inzicht. Naar opnieuw voelen wie je ook weer bent. Naar helemaal mens zijn. Precies goed zoals je bent.